۱۳۹۴ شهریور ۲۲, یکشنبه

نکته‌‌هایی برای بهتر نوشتن - قسمت اول


می‌باشد
گروهی از اهل ادب بر این باورند که استفاده از این کلمه به طور کلی اشتباه است، یعنی همانطور که ترکیبی به صورت «استن» نداریم، «می‌باشد» هم عبارتی غیرممکن است. البته در اشعار کهن این کلمه به چشم می‌خورد اما بسیار کم.
در محاوره می‌گوییم:«مبلغ پیشنهادی شما برای ما زیاده.»
همین جمله به صورت رسمی چنین می‌شود:«مبلغ پیشنهادی شما برای ما زیاد است.»
اما بعضی آن را به این شکل می‌نویسند:« مبلغ پیشنهادی شما برای ما زیاد می‌باشد.»
حرف «ه» در شکل نوشتاری زبان محاوره کار «است» را انجام می‌دهد اما به نظر می‌رسد عده‌ای با شکل نوشتاری آن در زبان رسمی مشکل دارند. در مکالمات روزمره و زبان محاوره - مثل جمله‌ی اول - از «است» استفاده نمی‌کنیم، به همین دلیل ممکن است هنگام خواندن چیزی که نوشته‌ایم، این کلمه به نظرمان نامأنوس برسد. اما با تبدیل «است» به «می‌باشد» کار خراب‌تر می‌شود چرا که «می‌باشد» نه در محاوره کاربرد دارد و نه در نوشتار رسمی و استاندارد. «می‌باشد» و «است»  از نظر معنایی تفاوتی با هم ندارند بنابراین دلیل برای جایگزینی «است» وجود ندارد.
اگر چند جمله‌ی پشت سر هم دارید که همه با «است» به پایان می‌رسند می‌توانید از حذف فعل استفاده کنید. مثال:
«مجموعه ۳۲ جلدی «مدرسه‌ی پر ماجرا» نوشته «دن گاتمن» به زبانی ساده و شیرین نوشته شده است. این مجموعه منتخب شورای کتاب کودک با رتبه چهار ستاره شده است.»
جمله‌ی بالا با چند اصلاح دیگر تبدیل می‌شود به:
«مجموعه‌ی ۳۲ جلدی «مدرسه‌ی پر ماجرا» توسط «دن گاتمن» به زبانی ساده و شیرین نوشته شده و به عنوان منتخب شورای کتاب کودک معرفی شده است.»
راه دیگر این است که یکی از فعل‌ها را تغییر دهید. مثال:
«زبانِ داستان شادی‌آفرین و طنز است و با شوخی‌های کلامی بسیاری همراه است.»
جمله‌ی بالا تبدیل می‌شود به:
«زبانِ داستان شادی‌آفرین و طنز است و شوخی‌های کلامی بسیاری دارد.»

اضافه‌گویی
برای شروع جملات خود از عباراتی مثل «به نظر من» یا «تجربه به من می‌گوید» یا «من شخصاً» پرهیز کنید. اگر در جملات پس و پیش، از نظرات و تجربیات دیگران صحبت نمی‌کنید نیازی به این عبارات ندارید. واضح است که نوشته‌ی شما نظرات شما را منعکس می‌کند پس نیازی به تأکید بیشتر نیست.

پی‌نوشت: مثال‌های مشکل‌دار را از متنی در اینجا برداشته‌ام.

هیچ نظری موجود نیست: